Ανθολόγιο

Ναι. Είναι εντάξει να παρακολουθεί συνεδρίες ψυχοθεραπείας ένα παιδί. Η θεραπεία μπορεί να αποδειχθεί εξαιρετικά ωφέλιμη ! Βοηθάει τα παιδιά να αναπτύξουν δεξιότητες επίλυσης προβλημάτων , καθώς και να αντιμετωπίσουν , για παράδειγμα, το άγχος, τον εκφοβισμό και μια ποικιλία συναισθηματικών και συμπεριφορικών δυσκολιών που προκύπτουν στην καθημερινότητά τους, στο οικογενειακό περιβάλλον, στο σχολικό περιβάλλον, στο κοινωνικό περιβάλλον και οπουδήποτε αλλού. Σημαντικά γεγονότα της ζωής, όπως ο θάνατος κάποιου μέλους της οικογένειας, ενός φίλου, ή το διαζύγιο ή μία μετακόμιση, ένας γονέας που φεύγει για δουλειά ή απουσιάζει για μεγάλα χρονικά διαστήματα, μία σοβαρή ασθένεια στην οικογένεια και πάρα πολλά ακόμα, μπορεί να προκαλέσουν στο παιδί πληθώρα αρνητικών συναισθημάτων, τα οποία ενδεχομένως να επηρεάσουν τη συμπεριφορά του, τη διάθεση, τον ύπνο, την όρεξη, την ακαδημαϊκή του πορεία, ακόμα και την κοινωνική συνδιαλλαγή.   Μερικές ενδείξεις ότι ένα παιδί μπορεί να χρειάζεται να επ...

Έχετε ξεκινήσει λογοθεραπεία και σας προτείνει ο λογοθεραπευτής να κάνετε μία αξιολόγηση εργοθεραπείας, καθώς παρατηρεί κάποια δυσκολία. Ή ο αναπτυξιολόγος σας αναφέρει ότι το παιδί χρειάζεται εργοθεραπεία. Και ξεκινάμε πάλι από την αρχή! "Τι είναι πάλι η εργοθεραπεία; Και τι θα κάνει το παιδί μου εκεί; Πώς θα το ωφελήσει η εργοθεραπεία; Μήπως ο λογοθεραπευτής μπορεί να του κάνει και εργοθεραπεία να τελειώνουμε;" Και πόσα ακόμα ερωτήματα περνάνε από το μυαλό σας; Όχι , δεν χρειάζονται πάντα τα παιδιά εργοθεραπεία, όπως δεν χρειάζονται πάντα λογοθεραπεία. Όχι , δεν θέλουμε να υπερφορτώσουμε τα παιδιά με θεραπείες. Ναι , κάποιες φορές τα παιδιά δύναται να ωφεληθούν από την εργοθεραπεία. Ναι , κάποιες φορές κρίνεται απαραίτητη η εργοθεραπεία. Αρχικά, θα ήταν ωφέλιμο να ξεκαθαρίσουμε το εξής: Ο λογοθεραπευτής κάνει λογοθεραπεία και ο εργοθεραπευτής κάνει εργοθεραπεία. Έκαστος στο είδος του! Ο λογοθεραπευτής ΔΕΝ κάνει εργοθεραπεία και ο εργοθεραπευτής ΔΕΝ κάνει λογοθεραπεία. Λογ...

  Ας σταματήσουμε μερικά δευτερόλεπτα, ας κλείσουμε τα μάτια και ας φανταστούμε τον εαυτό μας να έρχεται αντιμέτωπος με την εξής κατάσταση: Η δασκάλα στο σχολείο ή ο παιδίατρος μας ανακοινώνει ότι το παιδί μας εμφανίζει δυσκολία στην ομιλία και θα ήταν καλό να επισκεφτούμε έναν λογοθεραπευτή. Πώς αντιδρούμε; " Μα, είναι πολύ έξυπνος και καταλαβαίνει τα πάντα και συζητάμε σαν μεγάλοι και ο Γιώργος της Μαρίας... δεν καταλαβαίνεις τίποτα από όσα λέει και και και... " Κι ύστερα κάπως έτσι; "Εσείς πήγατε λογοθεραπεία; Α, το διόρθωσε μόνος του. Η γειτόνισσα μου είπε ότι δε χρειάζεται. Της ξαδέρφης μου τα είπε όλα μόλις πήγε στο Δημοτικό. Να πάμε σε λογοθεραπευτή; Μπα, άστο, μικρός είναι, θα τα μάθει μόνος του."  Για πολλούς γονείς, η διαδικασία αποδοχής ότι το παιδί τους αντιμετωπίζει  κάποια δυσκολία είναι αρκετά δύσκολη και χρονοβόρα. Κι αυτό είναι απολύτως λογικό και κατανοητό. Αυτό που θα πρέπει να έχουμε πρωτίστως κατά νου, είναι ότι η έγκαιρη διάγνωση και παρέμβαση...